PL
"Tong Tian Xiang Dancong"
Tłumaczenie: «pojedyncze krzewy „aromat sięgający nieba“»
Chiń. 通天香单从, pinyin tōng tiān xiāng dāncōng
Podczas parzenia aromat unosi się i rozprzestrzenia tak wysoko, że herbacie nadano nazwę «sięgający nieba». Wiek drzew to 300 lat, rosną na wysokości 1000 metrów. Herbata rośnie w osłoniętym od wiatru miejscu, w wąwozie nad jeziorem. Drzewo wysokie na dwóch ludzi, smukłe i eleganckie. Pień jest nakrapiany, gałęzie rozłożyste, korona niczym parasol.
Według legendy liście herbaty najpierw suszono na słońcu, a następnie obrabiano w piecu. Pewnego dnia zbieraczka schroniła się przed deszczem pod drzewem, a kosz z herbatą nakryła płaszczem. Herbata jednak zmokła i, ku zaskoczeniu, zaczęła pięknie pachnieć. Wtedy postanowiła, mimo wilgotnego surowca, mimo wszystko wyprodukować herbatę tradycyjną metodą. W efekcie powstała wspaniała, aromatyczna odmiana, którą zaczęto nazywać «Zongsuojia» (schowana pod płaszczem). A już w XX wieku przemianowano ją na «Tongtianxiang» (aromat sięgający nieba). Południowcy wymawiają to mniej więcej «Tong tien siang».
Sucha herbata składa się z mocno skręconych, szarozielonych liści (kolor węgorza). Aromat świeży, wyczuwalne nuty pyłku, łąki, imbiru. Napar o złocistożółtym odcieniu. Smak głęboki i przyjemny, o kremowej konsystencji. Trwały, słodki posmak. Herbatiane dno (spite liście) jest równe, ciemnozielone z purpurą na brzegach.